សិក្ខាបទ ៥ ប្រការ និងបញ្ញត្តិ១០ប្រការ


សិក្ខាបទទាំងប្រាំនេះ ផ្តល់នូវក្រមសីលធម៌ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកជនគោរពប្រតិបត្តិ។ ពួកគេ​មាន​ន័យ​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​ចិត្ត និង​អត្តចរិត បើក​ដំណើរការ​ឈាន​ដល់​ការត្រាស់ដឹង។ ការ​រក្សា​សិក្ខាបទ​ទាំង​ប្រាំ​នេះ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​ប្រតិបត្តិ​ធម៌​ជា​ប្រចាំ​ទាំង​នៅ​ផ្ទះ​និង​នៅ​វត្ត​ក្នុង​ស្រុក។ សង្គម​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​សីល​ប្រាំ​តាម​រយៈ​ពិធី​ដែល​ព្រះសង្ឃ​ដឹកនាំ​ប្រជុំ​សូត្រ​ធម៌​ប្រាំ​ប្រការ។ ការ​សូត្រ​តាម​ទំនៀម​ទម្លាប់​បុរាណ។ 

Five Precepts
Farang Rak Tham CC BY-SA 4.0 តាមរយៈ Wikimedia Commons

សិក្ខាបទ ៥ យ៉ាង មាន​ចែង​ក្នុង​បញ្ជី

សម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកថេរវាទ ការសូត្រធម្មតា (មកពីភាសាបាលី) មានដូចខាងក្រោម៖

  1. “ខ្ញុំ​ប្រកាន់​យក​សិក្ខាបទ​ដើម្បី​វៀរចាក​ការ​បៀតបៀន​សត្វ​ដែល​មាន​ដង្ហើម។ (វៀរចាកការសម្លាប់សត្វមានជីវិតទាំងអស់ រួមទាំងសត្វផង)។
  2. “ខ្ញុំ​ប្រកាន់​នូវ​សិក្ខាបទ វៀរចាក​ការ​មិន​ទទួល​យក​របស់​ដែល​មិន​បាន​ឲ្យ។ ( វៀរចាកការលួច ) ។
  3. “ខ្ញុំ​ប្រកាន់​យក​សិក្ខាបទ​បង្ហាត់​ឲ្យ​ចៀស​ចេញ​ពី​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ផ្លូវ​ភេទ។ (ហាមរួមភេទក្រៅអាពាហ៍ពិពាហ៍)។
  4. “ខ្ញុំ​ប្រកាន់​នូវ​សិក្ខាបទ​បង្ហាត់​ឲ្យ​ចៀស​ចេញ​ពី​ពាក្យ​មិន​ពិត។ ( វៀរចាកការភូតភរ ) ។
  5. «ខ្ញុំ​ប្រកាន់​យក​សិក្ខាបទ​ស្ដីពី​ការ​វៀរចាក​ការ​សេព​គ្រឿង​ស្រវឹង ឬ​គ្រឿង​ញៀន ដែល​ជា​ឱកាស​នៃ​ការ​ធ្វេសប្រហែស»។ (ការ​វៀរចាក​ការ​ស្រវឹង ឬ​គ្រឿង​ស្រវឹង) ។

សិក្ខាបទប្រាំប្រការដែលព្រះពុទ្ធប្រោសប្រទានគឺស្រដៀងនឹងបញ្ញត្តិដប់ប្រការដែលម៉ូសេបានទទួលកាលពីមួយពាន់ឆ្នាំមុន។ ដូច្នេះ ការ​យល់​ដឹង​ពី​របៀប​ដែល​មនុស្ស​រក្សា​បញ្ញត្តិ​១០ប្រការ ផ្ដល់​នូវ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​សីល​ប្រាំ។ យើង​អាច​យល់​អំពី​កូដ​បុរាណ​ទាំង​ពីរ​នេះ​ក្នុង​បរិបទ​នៃ​ជំងឺ​រាតត្បាត​មេរោគ​កូរ៉ូណា​ទំនើប​ដែល​បាន​រីក​រាល​ដាល​គ្រប់​ទីកន្លែង។

ម៉ូសេ និងបញ្ញត្តិដប់ប្រការ

បទ​គម្ពីរ​ភាសា​ហេព្រើរ​ពី​បុរាណ​រៀប​រាប់​អំពី​របៀប​ដែល​ពិភព​លោក​យើង​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង ​ការ​រង​ទុក្ខ សេចក្ដី​ស្លាប់ និង​ភាព​មិន​ស្ថិតស្ថេរ ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ជ្រាបច្បាស់អំពីសេចក្តីទាំងនេះ តាមរយៈ អរិយសច្ច ៤ ។ ដោយ​សារ ​ទំនោរ​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ចំពោះ​អំពើ​បាប ព្រះ​ដែល​ជា​អ្នក​បង្កើត​បាន​ប្រទាន​ដល់​ម៉ូសេ​នូវ​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​ភ្លាមៗ​បន្ទាប់​ពី​ពួក​គេ ​បាន​រត់​គេច​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប​ក្នុង​បុណ្យ​រំលង ។ ម៉ូសេ​មិន​មាន​គម្រោង​គ្រាន់​តែ​ដឹកនាំ​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប​ទេ។ គាត់ក៏ចង់ណែនាំពួកគេទៅរករបៀបរស់នៅថ្មី។ លោក​មាន​បំណង​បង្កើត​សង្គម​មួយ​ដែល​គ្មាន​អំពើ​ពុក​រលួយ។ ដូច្នេះ ហាសិបថ្ងៃក្រោយបុណ្យរំលងដែលបានរំដោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែល លោកម៉ូសេបាននាំពួកគេទៅភ្នំស៊ីណាយ ជាកន្លែងដែលពួកគេបានទទួលក្រឹត្យវិន័យ។ ព្រះ​ក៏​បាន​ប្រទាន​ក្រិត្យ​វិន័យ​នេះ​តាម​រយៈ​លោក​ម៉ូសេ ដើម្បី​លាត​ត្រដាង​បញ្ហា​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​សម័យ​កាល​របស់​យើង។

ភ្នំស៊ីណាយនៅវាលខ្សាច់អេហ្ស៊ីប

តើ​ម៉ូសេ​ទទួល​បាន​បញ្ជា​អ្វី? ច្បាប់ពេញលេញនៃ 613 បទបញ្ជាសម្រាប់បូជាចារ្យនិងអ្នកដឹកនាំគឺវែងណាស់។ ដូច្នេះ ម៉ូសេ​ក៏​បាន​ទទួល​ពាក្យ​បញ្ជា​ខាង​សីលធម៌​ជាក់លាក់​នៅ​លើ​ផ្ទាំង​ថ្ម ដែល​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា ​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ (ឬ Decalogue )។ ទាំងដប់នេះបានបង្កើតជាសេចក្តីសង្ខេបនៃច្បាប់។ ដូចជា​សិក្ខា​បទ​ប្រាំ​ប្រការ​ដែរ គេ​បាន​បង្កើត​កាតព្វកិច្ច​សីលធម៌​សម្រាប់​មនុស្ស​ទាំងអស់ មិន​មែន​តែ​ព្រះសង្ឃ​ទេ។ របស់​ព្រះ​ប្រើ​វា​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ជា​អំណាច​សកម្ម​របស់​ទ្រង់ ដើម្បី​បញ្ចុះបញ្ចូល​យើង​ឲ្យ​ប្រែ​ចិត្ត​ពី​អំពើ​អាក្រក់​ទូទៅ។

ផ្នែកមួយនៃ Souls Deuteronomy ដែលផ្ទុកនូវច្បាប់ចម្លងដែលនៅរស់រានមានជីវិតចាស់ជាងគេបំផុតនៃ Decalogue
អ្នកនិពន្ធមិនស្គាល់ រូបថតដោយ Shai Halevi ដែនសាធារណៈ តាមរយៈ Wikimedia Commons

បញ្ញត្តិដប់ប្រការ

ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​បញ្ជី​ដ៏​ទូលំទូលាយ​នៃ​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ ដែល​ត្រូវ​បាន​ចារឹក​លើ​ថ្ម​ដោយ​ព្រះ ហើយ​ក្រោយ​មក​បាន​ចម្លង​ដោយ​ម៉ូសេ​ទៅ​ក្នុង​បទគម្ពីរ​ភាសា​ហេព្រើរ ៖

3 កុំ​ឲ្យ​មាន​ព្រះ​ឯ​ណា​ទៀត​នៅ​ចំពោះ​អញ​ឲ្យ​សោះ។
4 កុំ​ឲ្យ​ឆ្លាក់​ធ្វើ​រូប​ណា​សម្រាប់​ឯង​ឲ្យ​សោះ ក៏​កុំ​ឲ្យ​ធ្វើ​រូប​ណា​ឲ្យ​ដូច​ជា​អ្វី​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ខាង​លើ ឬ​នៅ​ផែនដី​ខាង​ក្រោម ឬ​នៅ​ក្នុង​ទឹក​ដែល​ទាប​ជាង​ដី​ផង
5 ក៏​កុំ​ឲ្យ​ក្រាប​សំពះ​នៅ​ចំពោះ​របស់​ទាំង​នោះ ឬ​គោរព​ប្រតិ‌បត្តិ​តាម​នោះ​ឡើយ ដ្បិត​អញ​ដែល​ជា​យេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង អញ​មាន​សេចក្ដី​ប្រចណ្ឌ ក៏​ទម្លាក់​ការ​ទុច្ចរិត​របស់​ឪពុក​ទៅ​លើ​កូន​ចៅ​រហូត​ដល់​៣​ហើយ​៤​តំណ​ផង ចំពោះ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ស្អប់​អញ
6 តែ​អញ​ផ្តល់​សេចក្ដី​សប្បុរស ដល់​ទាំង​ពាន់​តំណ​នៃ​ពួក​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់ ហើយ​កាន់​តាម​បញ្ញត្ត​របស់​អញ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​វិញ។
7 កុំ​ឲ្យ​ចេញ​ព្រះ‌នាម​របស់​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង ជា​អសារ​ឥត​ការ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​នឹង​មិន​រាប់​ជា​ឥត​ទោស​ដល់​អ្នក​ណា ដែល​ចេញ​ព្រះ‌នាម​ទ្រង់ ជា​អសារ​ឥត​ការ​នោះ​ទេ។

ការពិពណ៌នាអំពីម៉ូសេដែលទទួលបញ្ញត្តិដប់ប្រការ
ប៊ីស្សព ចន អេច វិនសិន, DD , ដែនសាធារណៈ តាមរយៈ Wikimedia Commons

8 ចូរ​ឲ្យ​នឹក​ចាំ​ពី​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក ដើម្បី​ញែក​ថ្ងៃ​នោះ​ចេញ​ជា​បរិសុទ្ធ
9 ក្នុង​រវាង​៦​ថ្ងៃ នោះ​ត្រូវ​ឲ្យ​ឯង​ធ្វើ​អស់​ទាំង​ការ​របស់​ឯង​ចុះ
10 តែ​ឯ​ថ្ងៃ​ទី​៧ នោះ​គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​ថ្វាយ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង​វិញ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​សោះ ទោះ​ខ្លួន​ឯង ឬ​កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​ឯង​ក្តី ទោះ​បាវ​ប្រុស ឬ​បាវ​ស្រី​ឯង​ក្តី ទោះ​សត្វ​របស់​ឯង ឬ​អ្នក​ដទៃ​ដែល​នៅ​ផ្ទះ​ឯង​ក្តី
11 ដ្បិត​ក្នុង​៦​ថ្ងៃ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ផ្ទៃ​មេឃ ផែនដី ហើយ​និង​សមុទ្រ ព្រម​ទាំង​របស់​សព្វ​សារពើ​នៅ​ស្ថាន​ទាំង​នោះ​ដែរ រួច​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​៧ ទ្រង់​ឈប់​សម្រាក ហេតុ​នោះ​បាន​ជា​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ពរ​ដល់​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក ហើយ​ក៏​ញែក​ចេញ​ជា​បរិសុទ្ធ។
12 ចូរ​ឲ្យ​គោរព​ប្រតិ‌បត្តិ​ដល់​ឪពុក​ម្តាយ ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​អាយុ​វែង​នៅ​ក្នុង​ស្រុក ដែល​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​ឯង​ទ្រង់​ប្រទាន​ឲ្យ។
13 កុំ​ឲ្យ​សម្លាប់​មនុស្ស​ឲ្យ​សោះ។
14 កុំ​ឲ្យ​ផិត​គ្នា​ឲ្យ​សោះ។
15 កុំ​ឲ្យ​លួច​ប្លន់​ឲ្យ​សោះ។
16 កុំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ទី​បន្ទាល់​ក្លែង​ទាស់​នឹង​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យ​សោះ។
17 កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ផ្ទះ​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យ​សោះ ក៏​កុំ​ឲ្យ​លោភ​ចង់​បាន​ប្រពន្ធ​គេ ឬ​បាវ​ប្រុស​បាវ​ស្រី​គេ​ក្តី ឬ​គោ លា ឬ​របស់​អ្វី​ផង​អ្នក​ជិត​ខាង​ខ្លួន​ឲ្យ​សោះ។

និក្ខមនំ 20:3-17

សិក្ខាបទ៥ និងប្រការ១០ប្រការ

សូម​កត់​សម្គាល់​ថា បញ្ញត្តិ​ដប់​ប្រការ​គ្រប​ដណ្ដប់​លើ​សិក្ខាបទ​ទាំង​បួន​នៃ​សិក្ខាបទ​ប្រាំ។ ក្រៅពី​បញ្ញត្តិ​ដូចគ្នា​នេះ ចេតនា​ទាំងមូល​នៃ​សិក្ខាបទ និង​បញ្ញត្តិ​ក៏​ត្រូវ​គ្នា​ដែរ​។ ពួកគេទាមទារការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងលើបំណងប្រាថ្នាផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យសិទ្ធិ និងសុខុមាលភាពរបស់អ្នកដទៃត្រូវបានគោរព។

ស្តង់ដារនៃបញ្ញត្តិដប់ប្រការ

ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ការ​ទាំង​នេះ​ជា ​បញ្ញត្តិ ។ គាត់​មិន​មាន​បំណង​ថា​វា​ជា​ការ​ផ្ដល់​យោបល់ ឬ​អនុសាសន៍​ទេ។ ប៉ុន្តែ តើ​យើង​គោរព​តាម​បទ​បញ្ជា​ទាំង​នេះ​ដល់​កម្រិត​ណា? ខាង​ក្រោម​នេះ​កើត​ឡើង ​មុន​ពេល ​ការ​ប្រទាន​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ៖

ចំណែក​ឯ​ម៉ូសេ លោក​ក៏​ឡើង​ទៅ​ឯ​ព្រះ នោះ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ហៅ​លោក​ពី​លើ​ភ្នំ​ថា ចូរ​ឯង​និយាយ​នឹង​ពួក​វង្ស​យ៉ាកុប ហើយ​ប្រាប់​ដល់​ពួក​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រា‌អែល​ថា

ដូច្នេះ បើ​ឯង​រាល់​គ្នា​នឹង​ស្តាប់​តាម​អញ​ឥឡូវ ហើយ​កាន់​តាម​សេចក្ដី​សញ្ញា​របស់​អញ នោះ​ឯង​រាល់​គ្នា​នឹង​បាន​ដាច់​ជា​របស់​ផង​អញ​លើស​ជាង​អស់​ទាំង​សាសន៍ ដ្បិត​ផែនដី​ទាំង​មូល​ជា​របស់​ផង​អញ

និក្ខមនំ 19:3, 5

មនុស្ស​បាន​ឆ្លើយ​តប​តាម​របៀប​ដូច​ខាង​ក្រោម បន្ទាប់​ពី ​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ។

 រួច​យក​សៀវភៅ​សញ្ញា​មក​អាន​មើល​ឲ្យ​បណ្តា‌ជន​ស្តាប់ គេ​ក៏​ឆ្លើយ​ឡើង​ថា យើង​ខ្ញុំ​រាល់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ​តាម​គ្រប់​អស់​ទាំង​សេចក្ដី ដែល​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​បាន​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​មក ហើយ​និង​ស្តាប់​បង្គាប់​គ្រប់​ជំពូក​ផង

និក្ខមនំ 24:7

ពេល​ខ្លះ​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​នៅ​សាលា គ្រូ​ផ្តល់​សំណួរ​ច្រើន ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់​មក​តម្រូវ​ឱ្យ​សិស្ស​ឆ្លើយ ​តែ ​សំណួរ​មួយ​ចំនួន​ប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ យើងអាចជ្រើសរើសសំណួរចំនួន 5 ក្នុងចំណោម 10 ដើម្បីឆ្លើយ។ សិស្សម្នាក់ៗអាចជ្រើសរើសសំណួរដែលស្រួលបំផុតចំនួន 5 សម្រាប់គាត់/នាងដើម្បីឆ្លើយ។ ដោយវិធីនេះគ្រូធ្វើឱ្យការប្រឡងកាន់តែងាយស្រួល។

Distant Shores Media/Sweet Publishing , CC BY-SA 3.0 តាមរយៈ Wikimedia Commons

មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ចាត់​ចែង​បញ្ញត្តិ​ដប់​ប្រការ (និង​សិក្ខាបទ​ប្រាំ) ដូច​គ្នា។ ពួកគេ​គិត​ថា ព្រះ​បន្ទាប់​ពី​បាន​ប្រទាន​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ មាន​ន័យ​ថា ៖ « ចូរ​ព្យាយាម​ជ្រើសរើស​ទាំង​ប្រាំមួយ​ពី​ដប់​ប្រការ​នេះ » ។ យើង​គិត​បែប​នេះ​ដោយ​សារ​យើង​ស្រមៃ​ថា​ព្រះ​កំពុង​ថ្លឹងថ្លែង ‘អំពើ​ល្អ’ របស់​យើង​ប្រឆាំង​នឹង ‘អំពើ​អាក្រក់’ របស់​យើង។ ប្រសិនបើគុណសម្បត្តិរបស់យើងលើស ឬលុបចោលអំពើអាក្រក់របស់យើង នោះយើងសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការពេញចិត្តពីព្រះ ឬលុបចោលកម្មផលរបស់យើង។ 

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការអានដោយស្មោះត្រង់នៃបញ្ញត្តិដប់ប្រការបង្ហាញថា នេះមិនមែនជារបៀបដែលព្រះបានប្រទានដល់ពួកគេនោះទេ។ ព្រះ​បាន​រំពឹង​ថា​ប្រជាជន​នឹង​គោរព​តាម និង​កាន់​តាម ​គ្រប់ ​បទ​បញ្ជា— គ្រប់ ​ពេល​វេលា។ ការ​លំបាក​យ៉ាង​ខ្លាំង​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ច្រាន​ចោល​បញ្ញត្តិ​ដប់​ប្រការ ព្រម​ទាំង​មើល​ទៅ​អវិជ្ជមាន​ចំពោះ​សិក្ខាបទ​ប្រាំ។ ពួកគេចាត់ទុកពួកគេថាជាគោលដៅរយៈពេលវែង មិនមែនជាតម្រូវការបន្ទាន់នោះទេ។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឱ្យ​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​បញ្ហា​មូលដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​យើង​។

រូបភាពសាកល្បង Coronavirus

យើងអាចយល់អំពីគោលបំណងនៃសិក្ខាបទប្រាំ និងប្រការដប់ប្រការ តាមរយៈកញ្ចក់នៃកូវីដ-១៩។ កូវីដ-១៩ បង្ហាញរោគសញ្ញាគ្រុនក្តៅ ក្អក បាត់ក្លិន និងដកដង្ហើមខ្លី។ ប៉ុន្តែទាំងនេះគឺបណ្តាលមកពីមេរោគ Coronavirus ដែលជារឿងតូចមួយដែលយើងមើលមិនឃើញ។ 

ឧបមាថាមាននរណាម្នាក់ក្តៅខ្លួន និងក្អក។ មនុស្សម្នាក់នេះនឹងឆ្ងល់ថាតើអ្វីទៅជារោគសញ្ញាទាំងនេះ។ តើគាត់មានគ្រុនក្តៅធម្មតា ឬបានឆ្លងមេរោគ Coronavirus ? បើដូច្នេះមែន នោះជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ ប្រហែលជាអាចគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិតទៀតផង។ ដោយសារមេរោគ Coronavirus រីករាលដាលយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយមនុស្សគ្រប់គ្នាងាយនឹងរងគ្រោះ វានៅតែជាលទ្ធភាពពិតប្រាកដ។ ដើម្បីដឹងថា ពួកគេធ្វើតេស្ដ COVID PCR ឬ COVID Rapid Tests។ ការធ្វើតេស្តទាំងនេះកំណត់ថាតើមេរោគ Coronavirus មាននៅក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេដែរឬទេ។ ការធ្វើតេស្តមិនព្យាបាលពួកគេពីជំងឺរបស់ពួកគេទេ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែប្រាប់ពួកគេថាតើពួកគេមានមេរោគ Coronavirus ដែលជាលទ្ធផលនៃ COVID-19 ដែរឬទេ។

ការធ្វើតេស្តដើម្បីកំណត់កម្មផលរបស់យើង។

គឺ​ដូចគ្នា​នឹង​សិក្ខាបទ ៥ និង​បញ្ញត្តិ ១០។ ការពុករលួយខាងសីលធម៌គឺកើតមានដូចសព្វថ្ងៃនេះ ដូចជំងឺកូវីដ-១៩ នៅពេលដែលវាបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ ២០២០។ ក្រមសីលធម៌ទាំងនេះត្រូវបានផ្តល់ឱ្យ ដូច្នេះតាមរយៈការវាស់ជីវិតរបស់យើងប្រឆាំងនឹងពួកគេ យើងអាចដឹងថាតើយើងរួចពីបាប និងកម្មរបស់វា ឬប្រសិនបើអំពើបាបមាននៅក្នុងខ្លួនយើង។ . ពាក្យ​បញ្ជា​ខាង​សីលធម៌​ទាំង​នេះ​មាន​មុខងារ​ដូច​នឹង​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​មេរោគ​កូរ៉ូណា​ដែរ។ ពួកគេចង្អុលបង្ហាញថាតើអ្នកមានជំងឺ (អំពើបាប) ឬប្រសិនបើអ្នករួចផុតពីវា។

អំពើបាប មានន័យថា ‘បាត់’ គោលដៅដែលរំពឹងទុកពីយើង ក្នុងរបៀបដែលយើងប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកដទៃ ខ្លួនយើង និងព្រះ។ ប៉ុន្តែជំនួសឱ្យការទទួលស្គាល់បញ្ហារបស់យើង យើងមានទំនោរទៅ:

  • ប្រៀបធៀប​ខ្លួន​យើង​ជាមួយ​អ្នក​ដទៃ ដូច្នេះ​វាស់​ខ្លួន​យើង​ផ្ទុយ​នឹង​ស្តង់ដារ​ខុស
  • ខំប្រឹងដើម្បីបានបុណ្យសាសនា ឬ
  • បោះបង់ចោល ហើយរស់នៅដើម្បីភាពរីករាយ។ 

ដូច្នេះហើយ ព្រះបានប្រើមនុស្សដូចជាព្រះពុទ្ធ និងលោកម៉ូសេ ដើម្បីផ្តល់ក្រមទាំងនេះដូច្នេះ៖

15 ដោយ​សម្ដែង​ថា របៀប​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​បាន​កត់​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​គេ​ហើយ បញ្ញា​ចិត្ត​គេ​ក៏​ធ្វើ​បន្ទាល់​ឲ្យ ហើយ​គំនិត​គេ​ជួន‌កាល​ប្រកាន់​ទោស ជួន‌កាល​ដោះ​សា​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក)

៉ូម  2:15

និង

20 ហេតុ​នោះ​បាន​ជា​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់ ដោយ​អាង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​នោះ​ឡើយ ដ្បិត​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​គ្រាន់​តែ​សម្ដែង​ឲ្យ​ស្គាល់​អំពើ​បាប​ប៉ុណ្ណោះ។

៉ូម 3:20

ប្រសិនបើយើងពិនិត្យមើលជីវិតរបស់យើងប្រឆាំងនឹងកូដទាំងនេះ វាប្រៀបដូចជាការធ្វើតេស្ត Coronavirus ដែលបង្ហាញពីបញ្ហាខាងក្នុងរបស់យើង។ លេខកូដទាំងនេះមិន ‘ជួសជុល’ បញ្ហារបស់យើងទេ ប៉ុន្តែបង្ហាញបញ្ហាយ៉ាងច្បាស់ ដូច្នេះយើងនឹងទទួលយកដំណោះស្រាយដែលបានផ្តល់។ ជំនួសឱ្យការបន្តក្នុងការបញ្ឆោតខ្លួនឯង និងឯកសារភ្ជាប់ខុស កូដទាំងនេះអនុញ្ញាតឱ្យយើងមើលឃើញខ្លួនឯងយ៉ាងច្បាស់។

អំណោយទានរបស់ព្រះដែលបានផ្តល់ឱ្យនៅក្នុងការប្រែចិត្ត

ព្រះ​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​នូវ​ឱសថ​មួយ​ដោយ ​អំណោយ​ទាន​នៃ​ការ​អត់​ទោស​បាប ​តាម​រយៈ ​ការ​សុគត និង ​ការ​រស់​ឡើង​វិញ ​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ។ អំណោយនៃជីវិតនេះត្រូវបានផ្តល់ឱ្យយើងយ៉ាងសាមញ្ញប្រសិនបើយើងទុកចិត្តឬមានជំនឿលើកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ។

“ការប្រែចិត្តពីផ្លូវពេត្រុស” ដោយ Gerald Seghers
Gerard Seghers ដែនសាធារណៈ តាមរយៈ Wikimedia Commons

16 យើង​ដឹង​ថា មនុស្ស​មិន​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​នោះ​ឡើយ គឺ​ដោយ​សេចក្ដី​ជំនឿ ជឿ​ដល់​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​វិញ ហេតុ​នោះ​បាន​ជា​យើង​ជឿ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ ដើម្បី​ឲ្យ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ជំនឿ ជឿ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ នោះ មិន​មែន​ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ទេ ពី​ព្រោះ​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ឡើយ

កាឡាទី 2:16

អ័ប្រាហាំបានទទួលការសរសើរពីកម្មអាក្រក់របស់គាត់ ដូច្នេះយើងក៏អាចត្រូវបានផ្តល់ភាពសុចរិតផងដែរ។ ប៉ុន្តែ វាទាមទារឱ្យយើង ប្រែចិត្ត ។ ជារឿយៗយើងយល់ខុសអំពីការប្រែចិត្ត ប៉ុន្តែការប្រែចិត្តគ្រាន់តែមានន័យថា ‘ផ្លាស់ប្តូរគំនិតរបស់យើង’ ពាក់ព័ន្ធនឹងការងាក ចេញពីអំពើបាប ហើយ ងាកទៅរកព្រះ និងអំណោយទានរបស់ទ្រង់។ ដូចដែលព្រះគម្ពីរពន្យល់ថា:

19 ដូច្នេះ ចូរ​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​វិល​មក​ចុះ ដើម្បី​ឲ្យ​បាប​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​លុប​ចេញ ប្រយោជន៍​ឲ្យ​មាន​ពេល​លំហើយ មក​ពី​ចំពោះ​ព្រះ‌អម្ចាស់

កិច្ចកា 3:19

តើ​ព្រះ‹លុប​បំបាត់​អំពើ​បាប​របស់​យើង›ដោយ​របៀប​ណា? ដើម្បីបន្តប្រើកែវភ្នែក COVID-19 ទ្រង់បានផលិតវ៉ាក់សាំងតាមរយៈព្រះយេស៊ូវ ដែលយើងមើលនៅ ទីនេះ ។ ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏មហិមារបស់ទ្រង់ ទ្រង់បានប្រទានឱ្យយើងទាំងការធ្វើតេស្ត និងវ៉ាក់សាំងសម្រាប់អំពើបាបនៅក្នុងយុគសម័យរបស់យើង។

ក្រោយ​ពី​លោក​ម៉ូសេ​បាន​បង្កើត​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ក្នុង​ក្រិត្យ​វិន័យ​រួច លោក​បាន​ប្រកាស​ទាំង​ពរជ័យ និង​បណ្តាសា​មក​លើ​ពួកគេ។ ពរ​បើ​គេ​រក្សា​ច្បាប់ ហើយ​ជេរ​ប្រទេច​បើ​គេ​មិន​ធ្វើ។ តើ​អ្វី​ទាំង​នេះ​បាន​ជះ​ឥទ្ធិពល​ដល់​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មនុស្ស​ជាតិ យើង​មើល​នៅ ​ពេល​ក្រោយ ។

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *